Dobrodošli u prezentaciju kulturološke baštine Loznice i okoline dostupne i na video materijalu visoke definicije
 

VUKOV SABOR

Vukov sabor kao najstarija kulturna manifestacija u Srbiji ustanovljena je istog dana kada je osveštana Vukova spomen kuća 17.9.1933. godine. Vukovi sabori jedino nisu održani dve ratne godine 1941. i 1943. godine. S obzirom na njegovu za Srbiju neuobičajeno dugu tradiciju održavanja ova kulturna manifestacija zanimljiva je usled činjenice da su u različitim društvenim okolnosti i uređenjima sadržaji kulturno-umetničkih programa bili itekako ideološki obojeni. Taj podatak zanimljiv je za sve istraživače različitih usmerenja od lingvista, etnologa do istraživača kulturnih politika kod nas.

U početku Vukov sabor je imao veoma jasnu strukturu svog održavanja. Ispred Vukove kuće u dvorištu održavan je pomen velikanima Jadra, potom predavanje o Vuku Karadžiću, takmičenje guslara i besplatno deljenje knjiga. Na prvom Vukov saboru ostalo je zabeleženo prisutni su bili ministar finansija, ministar prosvete, izaslanik njegovog Veličanstva Kralja, profesori Beogradskog univerziteta, predsednik Matice srpske, profesori univerziteta iz Praga, predsednik Srpske akademije nauka i mnogi drugi viđeni naučnici i političari. U novinskim izveštajima sa tih predratnih Vukovih sabora ostalo je zabeleženo da se broj posetilaca kretao između tri i pet hiljada uglavnom "seoskog sveta". Nakon Drugog svetskog rata Vukov sabaor shodno vladajućoj ideologiji postaje mesto prikazivanja novih tendencija u poimanju kulture. Recituju se pesme posvećene Titu i narodnoj borbi, govori se o Vuku u kontekstu nove ideologije, slavi se pobeda narodne revolucije.

Prekretnicu u održavanju Vukovih sabora donela je izgradnja pozornice i gledališta na saborištu 1964. godine. Tada programi postaju masovnije posećeni, povećava se i broj izvođača. Na Vukovim saborima učestvuju glumci Jugoslovenskog dramskog pozorišta, Narodnog pozorišta iz Beograda i Šapca, operski prvaci Radmila Bakočević, Miroslav Čangalović, Žarko Cvejić. Gostuju i umetnici iz svih krajeva Jugoslavije.

1969. godine Organizacioni odbor Vukovih sabora odlučio je da promeni koncepciju Vukovih sabora i da Vukov sabor traje sedam dana u Loznici i Tršiću. Na taj način ova manifestacija postaje stecište književnika, likovnih stvaralaca, naučnih radnika i tokom prve polovine sedamdesetih doživljava veliku ekspanziju po broju učesnika i posetilaca. Na Saborima tih godina učestvuje veliki broj pisaca među kojima i Vasko Popoa, Branko Ćopić, Dušan Matić, Branko V. Radičević, Dobrica Ćosić, Antonije Isaković, Desanka Maksimović. Pored književnih večeri organizuju se likovne izložbe, etnografske izložbe, koncerti, guslarske večeri, pozorišne predstave. Organizuju se i naučni skupovi slavista u Vukove dane. U drugoj polovini sedamdesetih sastavni deo programa Vukovih sabora bile su i bioskopske projekcije domaćih filmova uglavnom sa temom iz NOB-a. Gostuju glumci iz Zagreba, Sarajeva, Beograda, Skoplja. U godinama jubileja KPJ i NOR-a veliki deo predsaborskih svečanosti bio je posvećen obeležavanju tih godišnjica.