Dobrodošli u prezentaciju kulturološke baštine Loznice i okoline dostupne i na video materijalu visoke definicije
 

ZNAMENITO MESTO TRŠIĆ - ISTORIJAT

Jezički reformator Vuk Stefanović Karadžić rođen je 1787. godine u Tršiću u kući svog dede Joksima Bandule koji je bežeći od turske odmazde napustio svoju rodnu Hercegovinu i podigao pletaru na vrhu sela Tršić u senci okolnih brda pokrivenih šumom.
Rodnu kuću Vuka Stefanovića Karadžića, kako je on sam zabeležio, Turci su za vreme Karađorđeve vladavine palili deset puta. U vreme prenosa Vukovih posmrtnih ostataka iz Beča u Beograd 1897. godine, dva seljaka iz Tršića, Gajo Matić i Kojo Marjanović, poboli su veliki hrastov krst na mestu gde je bila kuća u kojoj se Vuk rodio.
Taj hrastov krst i danas stoji u Vukovoj spomen kući u Tršiću.
Krajem 1931. godine oformljen je Odbor za podizanje spomen- objekta Vuku Karadžiću u Tršiću, Loznici i Beogradu. Odbor su činili članovi Lozničkog prosvetnog društva "Karadžić", Šabačke knjižnice i čitaonice kao i predstavnici Udruženja Podrinaca iz Beograda. Odbor je u januaru 1932. objavio Proglas kojim su se pozivali svi poštovaoci Vukovog rada da daju sredstva za "restauraciju kuće" Vuka Stefanovića Karadžića, da pomognu akciju "oko podizanja Vukova spomenika u Beogradu" i u tački tri da pomognu podizanje "doma kulture u Loznici koji će nositi Vukovo ime". Ministarstvo prosvete je aktom iz 1932. i 1933. godine obavezalo škole na teritoriji cele Jugoslavije da prikupljaju sredstva za ostvarivanje ova tri cilja. Sredstva za "restauraciju kuće" veoma brzo su prikupljena i radovi u Tršiću završeni su 1933. godine. Posao oko obnove Vukove kuće Odbor je poverio lozničkom arhitekti Modragu St. Vasiću koji je proučavao tipove starih jadarskih kuća, a prema nekim svedočenjima glavni konsultant za unutrašnje uređenje kuće bio je profesor Univerziteta, akademik dr Tihomir Đorđević u to vreme najveći poznavalac naše prošlosti, etnologije i muzeologije. 17. septembra 1933. u nedelju pred Malu Gospojinu, kada "u Jadru nema ni jednog vašara" osveštana je Vukova spomen kuća i održan prvi Vukov sabor u Tršiću u dvorištu Vukove kuće. Vukova spome kuća zamišljena je tako da u jednom svom delu predstavlja život srpskog seljaka s kraja 19. veka, a u drugom delu bila je urađena stalna postavka koja je prikazivala Vukov životni put i rad. Bio je to prvi muzej na otvorenom u Kraljevini Jugoslaviji, na Balkanu i jedan od retkih muzeja ovog tipa u Evropi. I danas kuća zajedno sa objektima u okućnici ima taj cilj, da posetiocima prikaže život srpskog seljaka s kraja 19. veka.
S tim što je izložba vezana za Vukovo školovanje i rad premeštena u manastir u Tronoši 1964. godine, gde posetici mogu videti Muzej ranog Vukovog školovanja.
Izgradnja i uređenje Tršića nastavljeni su i narednih decenija i uglavnom su bili u vezi sa obeležavanjem neke od značajnih godišnjica Vukovog života i rada. Nova vlast Narodne federativne Jugoslavije je 1947.godinu proglasila "jubilejom stogodišnjice pobede Vukovog jezika i kulturne revolucije" te je tim povodom prošireno Vukovo dvorište, na njemu je zasađen voćnjak i preneta su četiri objekta narodnog graditeljstva: čardak, vajat, kačara i mlekar. Ovim je za posetioce upotpunjen doživljaj i pružena im mogućnost da se detaljnije upoznaju sa životom srpskog seljaka.